48 ساعت شده باورم نميشه.
احساس میکنم
در حسرت عبوری روشن
در جاده های مه آلود زندگی
جان می دهم اگر..........
ای کاش در میانه ی راه
یک آشنای همزبان
یک یار مهربان
دستی از محبت برایم تکان دهد.........
+ نوشته شده در شنبه ۷ آبان ۱۳۹۰ ساعت 23:21 توسط حامد
|
گاه برای ساختن باید ویران کرد